wie ben ik
28 maart 2015 Carolien

Carolien de Brouwer – 1964

3-portretten

Het jaar 2000 is een belangrijk omslag punt in mijn leven geweest. Ik heb toen ontslag genomen als grafisch ontwerper, om me volledig op mijn vrije werk als kunstenaar te gaan richten. Mede als gevolg van een ziekte,  besloot ik op dat moment mijn hart te volgen en mijn passie voor tekenen en schilderen te vervullen die ik al sinds kind zijn koester.  Mijn werk vanaf deze periode is sterk autobiografisch en als onderwerp heb ik sindsdien alleen nog maar vrouwfiguren gebruikt; zij vertellen mijn verhaal en verbeelden elke stap uit van mijn hoogte en diepte punten. Soms als een spiegel en soms juist contrasterend. Ze laten op een subtiele manier ervaringen van ‘nu’ momenten zien. Met een zachtheid van ‘fluisterlijnen’ benader ik mijn vrouwelijkheid op doek . Deze ingetogen expressie zorgt ervoor dat de betekenis van het werk steeds suggestief blijft en daardoor ruimte laat voor de eigen interpretatie en emoties van de beschouwer. Maar misschien is het ook wel een uiting van mijn twijfel en onzekerheid die ik in het echte leven wegstop achter mijn positiviteit en eigenwijsheid. De ‘eigen-wijze-vrouwen’ zijn stukjes van mijn verhaal, die elk zowel een deel van mijn persoonlijkheid als hun eigen persoonlijkheid hebben.

Ze zijn het beeldverhaal van mijn innerlijke leven dat, net zoals voor ieder mens, vaak moeilijk te vertalen valt. Mijn geluk is dat ik mijn proces kan voelen en voeden door het op doek te schilderen. Met deze grafische weergave en figuratieve beeldtaal kan ik mijn werkelijkheid beter begrijpen en op een eigen manier laten zien.

“schilderen is gewoon een andere manier van een dagboek bijhouden”  (Pablo Picasso)

wie ben ik
Carolien

Carolien de Brouwer – 1964

3-portretten

Het jaar 2000 is een belangrijk omslag punt in mijn leven geweest. Ik heb toen ontslag genomen als grafisch ontwerper, om me volledig op mijn vrije werk als kunstenaar te gaan richten. Mede als gevolg van een ziekte,  besloot ik op dat moment mijn hart te volgen en mijn passie voor tekenen en schilderen te vervullen die ik al sinds kind zijn koester.  Mijn werk vanaf deze periode is sterk autobiografisch en als onderwerp heb ik sindsdien alleen nog maar vrouwfiguren gebruikt; zij vertellen mijn verhaal en verbeelden elke stap uit van mijn hoogte en diepte punten. Soms als een spiegel en soms juist contrasterend. Ze laten op een subtiele manier ervaringen van ‘nu’ momenten zien. Met een zachtheid van ‘fluisterlijnen’ benader ik mijn vrouwelijkheid op doek . Deze ingetogen expressie zorgt ervoor dat de betekenis van het werk steeds suggestief blijft en daardoor ruimte laat voor de eigen interpretatie en emoties van de beschouwer. Maar misschien is het ook wel een uiting van mijn twijfel en onzekerheid die ik in het echte leven wegstop achter mijn positiviteit en eigenwijsheid. De ‘eigen-wijze-vrouwen’ zijn stukjes van mijn verhaal, die elk zowel een deel van mijn persoonlijkheid als hun eigen persoonlijkheid hebben.

Ze zijn het beeldverhaal van mijn innerlijke leven dat, net zoals voor ieder mens, vaak moeilijk te vertalen valt. Mijn geluk is dat ik mijn proces kan voelen en voeden door het op doek te schilderen. Met deze grafische weergave en figuratieve beeldtaal kan ik mijn werkelijkheid beter begrijpen en op een eigen manier laten zien.

“schilderen is gewoon een andere manier van een dagboek bijhouden”  (Pablo Picasso)